Entiteiten vroeger

GESCHIEDENIS VAN DE MEDISCHE DIENSTEN

16e Medische Compagnie 

16 ième Compagnie Médicale

Lüdenscheid.


De 16e Medische Compagnie werdt opgericht op 1 juli 1960 in Lüdenscheid en gevestigd in het Kwartier De Leie. De eenheid was samengevoegd aan de 16e brigade infanterie tot 1968 en vanaf 20 januari 1969 bij het logistiek en administratie kader van het 1e korps. De eenheid was belast met de mobilisatie van het 3e en 6e Cies Med en het 3e en 4e HESM.

Samen met 6Ttr en 2 of 6e Cie MP, Staf 18BN Log en 101 Cie Rav deelden zij deze kazerne

Na het vertrek in Duitsland is de 16e Cie Med vanaf 1 januari 1995 opgegaan in de Brigade Para Cdo en gestationeerd in Heverlee dit tot haar ontbinding in 2001

Er zijn in totaal twee types van borstzakkentekens geweest, een eerste vanaf 1965 en een tweede type (zie foto) vanaf 1972.

Hun spreuk was Fortium Vulnera Curat.

Heelt de wonden der dappere 


La 16e compagnie médicale est créée le 1er Juillet 1960 situé dans le quartier de la Lys à Lüdenscheid. L'unité a été fusionnée avec la 16e brigade d'infanterie  en 1968 et depuis le 20 Janvier 1969, dans le cadre logistique et administratif du 1er Corps. L'unité était responsable de la mobilisation des 3e et 6e Cie Med et des 3ème et 4ème HESM.

Ils ont partagé cette caserne avec le 6Ttr, la 2ème ou 6ème Cie MP, l'état major 18 Bn Log et la 101 Cie Rav.

Après avoir quitté l'Allemagne, la 16ème Cie Med a fusionné le 1er Janvier 1995 avec la Brigade Para Commando et était basée à Heverlee jusqu'à sa dissolution en 2001.

Au total, il ya eu deux types de breloque, une première depuis 1965 et une deuxième (voir photo) à partir de 1972.

Leur devise était Fortium Vulnera Curat.

Guérit les blessures des braves


17e Medische Compagnie

17 ième Compagnie Médicale

Düren - Siegen - Spich.



De 17e Medische compagnie werd opgericht op 1 Juli 1960 in het Kwartier Handzame.

In de loop van 1963 was men volledig operationeel en reeds in 1964 diende men voor een eerste keer in actie te treden gedurende de artsenstaking in België.  Van 8 april tot 25 dat jaar werden twee medische artsen gedetacheerd naar de Provincie Brabant, één onderofficier en een detachement van 5 ziekenwagens vervoegde de Provincie Luxemburg en een transporteenheid versterkte het Medisch Centrum van Doornik.  In 1967 kreeg men nieuwe ziekenwagens, de Mercedes Unimog.  Fastes waren ook hun deel, op 11 mei 1968 nam men deel aan die van het 1e regiment Lanciers.  Hun aanwezig werd opgemerkt door een volledig geinstaleerde chirurgische hulppost.  Hetzelfde jaar nam men het peterschap op van de gemeente Bomal-Sur-Ourthe.

Toen de compagnie 10 jaar jong was verhuisde men naar het Kwartier Edith Cavel eveneens gevestigd in Duren.  In 1974 was het tijd om hun spreuk in ontvangst te nemen

" TIENS LE COUP, J ARRIVE" Vrij vertaald  "HOU VOL, IK BEN IN AANTOCHT".

1975 Was weer een moment om  de dossier en materiaalkasten in te pakken.   Ditmaal gingen de verhuiswagens naar het Kwartier Normandië blok Belgique 1940 in Siegen.  De officiele indienststelling vond plaats op 5 mei 1975.  In 1976 werdt de peterschap met Bomal-Sur-Ourte stopgezet.  De 17e nam ook geregeld deel aan oefeningen, zo nam men in 1987 deel aan de NATO oefening UNIFORM YOWL in Zeebrugge.en In 1991 tijdens de golfoorlog leverde men personeel aan het Brits Militair hospitaal in Cyprus en in 1995 was men van de partij bij BELBAT IX


Volgens het plan REFORBEL, bij de sluiting van het garnizoen Siegen in 1994, verhuisd de compagnie naar Spich en wordt tweetalig. Einde 1995 wordt zij geintegreerd in het nieuwe 20 Bn Log


Op 28 februari 1995 verlieten de laatste miliciens de eenheid. Uiteindelijk was het tijd om de definitieve verhuis. Terug naar België, De compagnie werdt ontbonden op 1 april 2001 en het Centrum voor Medische Operaties nr 17 te Zeebrugge heeft haar tradities overgenomen.


La 17e compagnie médicale fut créée le 1er Juillet 1960 dans le quartier Handzame à Düren.

En 1963, elle était déjà pleinement opérationnelle et en 1964, il fut nécessaire de la faire entrer en action pour la première fois lors de la grève des médecins en Belgique. Du 8 au 25 Avril de cette année, deux médecins ont été détachés à la province du Brabant, un sous-officier et un détachement de cinq ambulances ont rejoint la province de Luxembourg et une unité de transport a renforcé le Centre Médical de Tournai. En 1967, ils ont obtenu des nouvelles ambulances, la Mercedes Unimog. Les Fastes ont également eu leur part, le 11 mai 1968, ils ont participé à celles du 1er Régiment de Lanciers. Leur présence a été remarquée par une poste de secours chirurgical entièrement installé. La même année, ils ont pris le patronage de la municipalité Bomal-sur-Ourthe.

Lorsque la compagnioe eut ses 10 ans, elle se déplaca vers le quartier Edith Cavel, également situé à Düren. En 1974, elle prit la devise

"TIENS LE COUP, J'ARRIVE "

En 1975 il fallut à nouveau emballer les dossiers et armoires à matériel. Cette fois, les camions de déménagement se rendirent au quartier Normandie bloc Belgique 1940 à Siegen. La mise en service officielle eut lieu le 5 mai 1975. En 1976, le parrainage avec Bomal-sur-Ourthe est mis à l'arrêt. La 17e a également pris part régulièrement à des exercices, dont en 1987, la manoeuvre OTAN  UNIFORME YOWL à Zeebrugge. En 1991, pendant la guerre du Golfe un membre du personnel fut donné en renfort à l'hôpital militaire britannique à Chypre et en 1995, on était présent à BELBAT IX.

Suivant le plan REFORBEL, suite à la fermeture de la garnison de Siegen, la compagnie rejoint Spich et devient bilingue. Fin 1995, elle est intégrée au nouveau 20 Bn Log.

Le 28 Février 1995, les derniers miliciens ont quitté l'unité. Finalement, il était temps pour le déménagement final. La compagnie est dissoute le 1er Avril 2001, et le Centre pour les opérations médicales n ° 17 à Zeebrugge a repris ses traditions.




Bron:  17Ciemed blogspot.be

Afbeelding Be.mil.be


16Cie Med Para Cdo

Heverlee


Na de ontbinding van de 16cie Med verhuisde men vanuit Ludescheid naar Heverlee (Leuven) en werd men vanaf 1 januari 1995 opgenomen binnen de Brigade Para Commando, daar ontstond de 16e Cie Med Para Commando waarvan dit het Mutskenteken is. Na de ontbinding van deze eenheid in 2001 is men thans terug onderverdeeld bij de Medische dienst waar de CMO s Operationele Medische Centra en Medische Antennes de nodige medische steun aan de eenheden dienen te verlenen.


Après la dissolution de la 16 Cie Med, ils ont déménagé de Lüdescheid à Heverlee (Louvain) et une a été intégrée à partir du 1er Janvier 1995 dans la Brigade Para Commando , la 16ème Cie Para Commando Med est formée et l'on peut voir ici l'insigne de béret. Après la dissolution de cette unité en 2001, ils sont répartis dans le service médical où les CMO centres médicaux opérationnels et les antennes médicales pourvoient l'assistance médicale nécessaire pour les unités.

Centrum voor Medische Operaties 17   CMO 17

Centre Medical Opérationel No 17

Zeebrugge






Het CMO17 heeft de tradities overgenomen van de 17e Medical die gevestigd was in Duren en ontbonden op 1 April 2001.  Zij waren gevestigd op de Marinebasis van Zeebrugge.

(afbeelding bemil.be)


Le CMO17 les traditions héritées du 17ème médicale qui était située à Düren et dissous le 1er Avril 2001. Elles ont été établies sur la base navale de Zeebrugge.

(l'image bemil.be)

DE MILITAIRE HOSPITALEN

 

Ooit telde ons land 8 militaire Hospitalen (situatie rond 1977)

 

MH Brussel

MH Antwerpen

MH Gent (in 1982 Medische Centrum)

MH Luik

MH Namen (1982  Enkel nog Medisch Centrum en C Med Para Cdo)

MH Beverlo (Nadien Medisch Centrum)

MH Oostende

 

In Duitsland 3

 

MH Aken

MH Keulen

MH Soest

 

 

 

 

 

Militair Hospitaal Antwerpen  (MHA)







Reeds in  1794 was er in Antwerpen een vermelding van een militair hospitaal, dat gelegen was in de Prinsstraat (het door de jezuïten verlaten klooster).  Het hospitaal kon 450 patiënten behandelen en werd op 14 mei 1831 aangeduid als hospitaal eerste klas.  In 1832 bewees het voor de eerste maal zijn nut toen er Belgische en Franse militairen verzorgd werden die gekwetst waren geraakt bij de belegering van de Citadel.  Gauw was het hospitaal te klein en begon men in 1899 met de bouw van een nieuw Krijgsgasthuis tussen de Lange Leemsstraat, De Boomgaardstraat en de Marialei, daar waar het vroegere fort 4 van Berchem stond dat rond 1885 gesloopt werd.  Het Hospitaal werd op 31 Juli 1911 in gebruik genomen en dit met twee bestemmingen.  Een aantal opslagplaatsen die samen het arsenaal vormde, later het logistiek centrum dat bestond tot 1995 en het militair hospitaal dat op 30 juni 1993 zijn deuren sloot.


Tijdens de eerste wereldoorlog bezette de Duitsers voor de eerste maal het MHA.

Op 7 en 8 oktober 1914 werd het MHA aanzienlijk beschadigd tijdens bombardementen.


Vanaf 1919 werd onder impuls van Kolonel Geneesheer Moenaert het MHA uitgebouwd tot een modelhospitaal en in 1927 werd de dienst Neuro-Psychiatrie toegevoegd.


Ook tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het MHA bezet door Duitse troepen.  Na de bevrijding namen de Geallieerden tijdelijk het MHA in gebruik.


In 1946 richtte men het hospitaal opnieuw in en dit maal was de stuwende kracht Kolonel Geneesheer Van Der Meiren.


De eerste tekenen van sluiting situeerde zich in 1980 toen de afdeling neuro-Psychiatrie werd overgeplaatst naar het nieuwe militaire hospitaal in Neder Over Heembeek.       


Déjà en 1794 à Anvers, on mentionnait un hôpital militaire, qui était situé dans la rue Prince (monastère abandonné par les jésuites). L'hôpital pouvait traiter 450 patients, et a été désigné le 14 mai 1831 comme hôpital de première classe. En 1832, il a prouvé pour la première fois sa valeur quand les soldats belges et français ont été soignés, blessés lors du siège de la Citadelle. Bientôt l'hôpital était devenu trop petit et en 1899 la construction a été lancé d'un nouvel hôpital entre la Leemstraat, la Boomgaardstraat et la Marialei, là où l'ancien fort 4 de Berchem a été démoli vers 1885. L'hôpital a été inauguré le 31 Juillet 1911 avec deux destinations. Un certain nombre de lieus de stockage, constituant l'arsenal, plus tard, le centre logistique, qui existera jusqu'en 1995 et l'hôpital militaire qui a fermé ses portes le 30 Juin 1993.

Pendant la Première Guerre mondiale, les Allemands ont occupé pour la première fois la MHA.

Les 7 et 8 Octobre, 1914, l' HMA a été considérablement endommagé pendant les bombardements.

1919, à l'instigation du colonel médecin Moenaert l'HMA est développé pour devenir un hôpital modèle et en 1927, on a ajouté le département de neuro-psychiatrie.

Pendant la Seconde Guerre mondiale, l'HMA a été une deuxième fois occupée par les troupes allemandes. Après la libération, les Alliés ont temporairement utilisé l'HMA.

En 1946, l'hôpital est mis en fonction cette fois-ci grâce à l'entrain du colonel médecin Van Der Meiren.

Les premiers signes de la fermeture se montrèrent en 1980 été lorsque le service de neuro-psychiatrie est transféré vers le nouvel hôpital militaire de Neder-Over-Heembeek.


Bron Berchem en de Oorlog - Van Severen Elke

          Inventaris ontroerenderfgoed.be

Afbeelding Bemil.be


Militair Hospitaal Brugge.

 

Het oud militair hospitaal St Anna Brugge, was gelegen in de Peterseliestraat nr19-23 en Snaggaardstraat

In 1946 sloot het zijn deuren.

Tussen 7 en 13 augustus 1914 stroomde de eerste Duitse krijgsgevangenen  in Brugge toe, gevolgd door de eerste gewonden en gesneuvelde Belgische soldaten die overgebracht werden naar het Militair hospitaal van Brugge dat nog buiten de gevechtszone lag.


Noodhospitalen werden ingericht in het groot semenarie, kloosters, scholen en Hotels.

Tijdens de nacht van 12 op 13 oktober 1914 diende men in allerijl de gewonde soldaten te evacueren naar Frankrijk of England.  Op 14 oktober 1914 werdt Brugge ingenomen door de Duitsers.

Vanaf die dag is in het MH Brugge het Marine Kriegslazarett II gevestigd en dit tot begin 1917.


Na de eerste wereldoorlog was het krijgsgasthuis in zeer bedenkelijke staat achtergelaten.  Om het hospitaal opnieuw bedrijfsklaar te maken werden op het terrein barakken opgetrokken en kreeg het de naam  krijgsgasthuis O/lt Six.


Bij aanvang van de Tweede wereldoorlog was het hospitaal onmiddelijk ontruimd.  Personeel en materiaal waren in veiligheid gebracht in het Noorden van Frankrijk doch zeer snel ingehaald door de Duitsers.  In Brugge nam de bezetter gauw zijn intrek in het Gasthuis.  Weer werdt op het einde van de Tweede wereldoorlog het gebouw in slechte staat achtergelaten.


Na de bevrijding namen de Engelsen en Canadezen bezit van het complex.  Hun gekwetsten werden op een andere plek verzorgd.  De tijd van het krijgsgasthuis o/lt Six was voorbij.

Een deel van het personeel werd overgeplaatst naar het Militair Hospitaal van Oostende, een ander deel verhuisde naar de BSD (Belgische Strijdkrachten in Duitsland) waar het MH Soest en Keulen in gebruik werden genomen.


In 1946 sloot Almoezenier Moulaert voor het laatst de deuren van het Krijgsgasthuis.


L'ancien hôpital militaire St Anna à Bruges, était situé dans la Peterseliestraat nr19-23 et Snaggaardstraat

 

Entre le 7 et le 13 Août 1914, les premiers prisonniers de guerre allemands arrivaient à Bruges, suivis par les premiers soldats belges blessés et morts qui ont été transférés à l'hôpital militaire de Bruges étant encore en dehors de la zone de combat.

 

Des hôpitaux d'urgence ont été mis en place dans le grande Séminaire, les monastères, les écoles et les hôtels.

Dans la nuit du 12 le 13 Octobre, 1914 il fallut évacuer d'urgence les soldats blessés vers la France ou l'Angleterre. Le 14 Octobre 1914, Bruges étais occupée par les Allemands.

Depuis ce jour, le Marine Kriegslazarett II est installé dans l'HM Bruges jusqu'au début de 1917.

 

Après la première guerre mondiale, l'hôpital était laissé dans un état très précaire. Pour rendre l'hôpital à nouveau opérationnel, des baraquements ont été érigés sur le site de la caserne et l'hôpital est rebaptisé SLt Six.

 

Au début de la Seconde Guerre mondiale, l'hôpital a été évacué immédiatement. Le personnel et les équipements ont été placé en sécurité dans le nord de la France, mais très vite rattrapés par les Allemands. A Bruges, les Allemands ont rapidement pris place dans l'hôpital. A la fin de la Seconde Guerre mondiale, le bâtiment est de nouveau en mauvais état.

 

Après la libération, les Britanniques et les Canadiens ont pris possession de l'immeuble. Leurs blessés ont été soignés dans un endroit différent. L'ère de l'hôpital de guerre SLt Six était terminée.

Une partie du personnel a été transférée à l'hôpital militaire d'Ostende, une autre partie a déménagé vers les FBA(Forces Belges en Allemagne) où les HM Soest et Cologne ont été mis en service.

En 1946, l'Aumonier Moelaert a fermé définitivement ses portes.

 

HM KEULEN-MH KÖLN.  7e SEMI MOBIEL EVACUATIEHOSPITAAL.

 

HM KEULEN-MH KÖLN.  7e SEMI MOBIEL EVACUATIEHOSPITAAL.

 

Het veldhospitaal nr 1 (HC1) werdt opgericht op 1 februari 1946 te Verviers.

Reeds op 1 april van hetzelfde jaar verhuisde het veldhospitaal naar Bensberg waar Kolonel Geneesheer Wodon het priesterseminarie -om de Belgische militairen te helpen die bij het bezettingsleger in Duitsland werden ingezet- omvormde tot een hospitaal.

.

In februari 1948 werd er opnieuw verhuisd en deze keer naar Bonn waar het burgerlijke hospitaal werd opgeëist. In het Evangelisches Johannieter Krankenhaus wordt het veldhospitaal nr1 terug tot leven gebracht maar een jaar later diende men,gezien Bonn de hoofdstad werd van het nieuwe Federale Duitsland (FDA), opnieuw de koffers in te pakken.

Op 20 december 1949 moet er weer verhuisd worden en men vindt een voorlopige oplossing. De staf en de dienst geneeskunde vestigen zich in Wuppertal, de afdeling chirurgie bevindt zich in Aken.

Het Belgische Leger is dan geen bezettingsleger meer en onder bevel van Majoor Geneesheer Croomeecke werkt men daar in een gebouw dat in feite te klein is.

Tussen 1949 en 1951 wenst de Belgische Militaire overheid het hospitaal een definitieve inplanting te geven die met zijn behoeften overeenstemt.  Men laat de verlaten installaties van het Judische Krankenhaus, te Köln-Ehrenfeld restaureren en brengt er in 1951 het hoofdhospitaal in onder.  Majoor Geneesheer Dewaelheyns voert er het bevel . In 1956 veranderd het veldhospitaal nr 1 van naam en wordt vanaf dan het 7E Semi mobiel evacuatie hospitaal.  De capaciteit van het hospitaal bedroeg 182 bedden en men had

de mogelijkheid om uit te breiden naar 500 bedden indien nodig.

In 1975 nam men de benaming Militair Hospitaal van Keulen aan.  Het personeel werkte voor de Oostelijke sector van de BSD en stond ter beschikking voor oefeningen van het 1e Korps.  De hervorming van 1992 luidde het einde in van het Militaire Hospitaal want er werd beslist om stap voor stap de Belgische Strijdkrachten terug te trekken uit Duitsland.  In 1994 wordt het hospitaal een polikliniek en op 1 juli 1995 sluit men definitief de deuren.



Afbeelding :  Crest model 3 in gebruik genomen in 1976 nadat de benaming van 7HESM veranderde in HM KÖLN.


Bronnen:

Le Service Medical des Forces Armees Belges P15-16.

500 Jaar militaire Geneeskunde in België - Asklepios onder de wapens.





OPLEIDINGSCENTRUM VAN DE GEZONDHEIDSDIENST (OCGD)

CENTRE D'INSTRUCTION DU SERVICE DE SANTE (CISS )


De Kazerne De Hollain bevond zich in de Brusselstraat te Gent

Bevelhebber was Geneesheer Generaal Kolonel Scheyvaert die sinds 1 mei 1940 deel uitmaakte van het Centrum.


3 compagnies maakten deel uit van het opleidingscentrum.

De 1 ste compagnie van Kapitein Delheid

De 2 de compagnie onder bevel van Kapitein Arould

De 3 de compaginie onder bevel van Luitenant Moisse.


Voor 1940 was het opleidingscentrum voor Brancardiers en Verplegers gestationeerd in Beverlo.


Op 15 februari 1940 vervoegden de rekruten van de lichting 1940 het opleidingscentum.

Ze kwamen er terecht in de eerste en de tweede compagnie die voorbehouden waren voor de opleiding.  Deze twee compagnies telden aan de vooravond van de Tweede wereldoorlog ongeveer 1400 militairen.  De derde compagnie bevatte maar liefst 1000 reservisten aangevuld met werklozen die bij de gezondheidsdienst  toegevoegd waren.


Op 13 mei 1940 diende men Gent te verlaten en de rekruten, die hun opleiding nog dienden te vervolmaken, werden naar Frankrijk gestuurd. 

Problemen met het vervoer zorgden ervoor dat men niet verder raakte dan Le Touquet (F)


 

La caserne Le Hollain se trouvait située sur la Brusselsestraat à Gand.

Le Commandant était le colonel médecin Scheyvaert qui a été muté le 1 er mai 1940 au centre de formation.

3 Compagnies forment le centre:

La première compagnie commandée par le capitaine Delheid

La deuxième compagnie sous le commandement du capitaine Arnould

La troisième compagnie sous le commandement du lieutenant Moisse

 

Avant 1940, le centre de formation pour les brancardiers et infirmiers se trouvait à Beverlo.

Le 15 Février 1940, la décision est prise de concentrer la formation des services de santé et former les recrues dans la caserne Le Hollain.

 

Le 29 Février 1940, elle rejoint la caserne et arrivent la 1ère et la 2e Compagnie qui ont été désignées pour la formation. Ces deux Compagnies consistaient en environ 1400 soldats.

La 3e Compagnie contenait 1000 réservistes fournis par des chômeurs qui ont été mobilisés dans le service de santé.

 

Au début de la Seconde Guerre mondiale, le 10 mai 1940, il y avait 3500 soldats en formation. Du à l'avance rapide des Allemands, l'ordre est donné  le 13 mai 1940 de quitter le centre de formation et de partir pour Poperingen. Ensuite, la fuite se poursuit vers Le Touquet (France), mais du à des problèmes de transport, tout le monde n'atteint pas l'objectif.





Bron 18 daagseveldtocht-wikispaces.com.

Dossier gezondheidsdienst, centrum voor Historische documentatie van defensie te Evere.

L armee Belge de France en 1940  Jean Jamart 1994